Hoe het ooit begonnen is

Ik hield altijd al van schrijven maar ben pas echt alles op gaan schrijven toen de vader van Yens en ik gingen scheiden. Dat heet van je afschrijven. Het bleek dat er allerlei dingen zomaar uit mijn pen rolden, ik was zelf ook stom verbaasd. En een nieuwe hobby was geboren.

Ik plaatste vele verhaaltjes op mijn Facebook pagina. Soms heel openhartig, soms luchtig. Maar altijd echte verhalen en altijd met de nodige zelfspot en humor.  Toen ik diverse malen werd aangesproken door allerlei mensen over mijn verhalen toen begon er toch iets te kriebelen. Zou ik er echt iets mee kunnen doen? Heel veel zelfvertrouwen had ik niet. Maar dankzij deze lieve mensen heb ik toch maar de stap gewaagd na 2 jaar. Mijn dank is dus groot aan alle mensen die mij het zetje in de rug hebben gegeven en wel het vertrouwen hadden. Door jullie is Moeder enzo nu een feit.

De rode draad in mijn verhalen is mijn zoon. Hoe je het went of keert, hij is mijn grootste inspiratiebron. Alles wat je kunt terug lezen , heb ik ooit geplaatst als statusupdate. Vandaar dat ik het geen blogs noem maar gewoon verhalen. Ik ben namelijk een nuchtere boerentrien en zeg gewoon zoals het is. Zo dus!

Ooit hoop ik mijn verhalen te bundelen en een boek uit te geven. Als ik eerlijk ben is dat wel een droom van mij. Maar eerst maar eens deze site en een Facebook pagina, dat is al spannend genoeg!

Ik hoop dat je er plezier aan beleeft om het te lezen, ik vind het in ieder geval al een eer dat je op mijn site bent. En super leuk! En als je enthousiast bent, doe mij dan een plezier en deel mijn verhalen. Alleen zo kan ik een groter publiek bereiken en mijn dromen waarmaken. Like ook onze Facebookpagina (facebook.com/moederenzo) als je niks wilt missen.  Mijn dank is groot! Echt!

 

 

Wiebelig - moeder enzo

Lieve groet,
Brenda Schaaper en Yens de Vries