Zie je dit jongetje

Zie je dit jongetje naast mij? Leuk is ie he? Als je hem zo ziet lachen dan kan je je toch niet voorstellen dat hij regelmatig gepest wordt? Dit ventje komt uit China maar kent verschrikkelijk veel ingewikkelde Nederlandse woorden. Hij eet het liefst een frikandel met saté saus maar voor een pizza of een broodjes shoarma zonder saus is hij ook te porren. Best internationaal toch ?

Dit jongetje lacht veel, is heel beleefd en leeft mee als kindjes in de klas moeten huilen omdat de meester weg gaat. Hij leeft mee met deze kinderen omdat hij zich kan inleven in anderen. Hij vindt het zelf namelijk ook erg . En ook dat zijn vriendinnetje die hij al heeft sinds groep 3 precies vandaag besluit dat het tussen hen twee ook klaar is. Hij is er een beetje down van zegt ie , maar ondanks dat vindt hij het erger dat iemand anders moest huilen in de klas.

Dit jongetje houdt enorm van dansen en zingen, van treinen en loomen en van kleuren en toneelspelen. En van spelen, met meiden welteverstaan. Eigenlijk is hij over een hoop dingen wel erg enthousiast . Maar hij houdt vooral van knuffelen en hij is daar niet kieskeurig in. Iedereen die hij lief vindt of die het nodig heeft, krijgt een dikke knuffel van hem.

Klinkt goed toch? Dan zal hij ook wel populair zijn op school. Want wie is er nou niet graag in de buurt van zo’n vrolijk en vriendelijk jongetje? Dat op zijn beurt ook soms ietwat eigenwijs is. Maar zijn we dat niet allemaal soms? En hij trekt graag zijn eigen plan en is bij tijd en wijle ook graag op zichzelf. Toch geen verschrikkelijke dingen toch ?

Maar helaas. Dit leuke jongetje wordt regelmatig gepest. Al jaren lang. Gepest omdat hij anders is. Omdat hij graag met meisjes speelt en niet stoer wil zijn. Want de stoere jongens op zijn school willen soms met hem vechten. Maar hij houdt helemaal niet van vechten. Dit jongetje droomt ervan om modeontwerper te worden en inderdaad dat is wat anders dan prof voetballer. En misschien wordt hij daarnaast ook nog wel een musical ster maar dansen is toch niet voor jongens? Maar dit jongetje vindt van wel en hij is er nog goed in ook. Zo goed dat de juf hem vorig jaar de choreografie van de afscheidsdans liet bedenken. En uit deze dans kon je opmaken dat het jongetje heel erg van verbinding met elkaar houdt want er moesten handen vastgehouden worden en gedanst worden met elkaar. Mooi he dat hij daar al over nadenkt? Maar zo zien de stoere jongetjes het niet. Ga maar naar de meiden kleedkamer jij! En dat vindt ie niet leuk want hij is geen meisje! Maar toch blijft hij iedere keer overeind staan. Knap he?

Hij praat met zijn handen en loopt alsof hij op een catwalk loopt . Dus stoer rond sjokken is er niet bij. Zijn moeder vindt dat hij enorm veel weg heeft van Fred van Leer. De stylist die ook heel entertainend is. Alleen mag Fred wel zijn zoals hij is. Zal dat komen omdat hij bekend is? Het jongetje is zelf een klein beetje bekend in zijn dorp maar vooral onder volwassenen. Laatst spraken een paar voor hem onbekende kinderen hem aan. Ze vonden hem , zonder dat ze hem kenden, direct erg cool. Omdat hij HET jongetje was van Facebook. En ondanks al zijn Fred van Leer bewegingen en uitspraken bleven ze hem cool vinden. Ze hadden namelijk al vooraf bepaald dat hij leuk was en weken daarna niet meer van hun oordeel af. En een zelfvertrouwen dat het jongetje ervan kreeg! Hij mocht zichzelf zijn en was even goed cool. Hij knapte er zienderogen van op. En zijn moeder kreeg er tranen van in haar ogen omdat ze haar kind zo gelukkig zag. Maar het besef dat het misschien wel zo werkt , dat je bekend moet zijn om jezelf te mogen zijn, deed haar wel een beetje pijn in haar moederhart.

Ze had nooit echt beseft dat ze met Moeder enzo er nu al ongemerkt voor zorgt dat dit jongetje op de kaart wordt gezet . Want het enige dat ze doet, is dat ze alle bijzondere dingen die het lieve jongetje ZELF doet of zegt , opschrijft. Meer is het niet.

Het is hartverwarmend om in de reacties op mijn blog te lezen dat velen van jullie zien dan we meer van dit soort jongetjes of meisjes op de wereld moeten hebben. Dat ze kleur geven aan ons leven met hun bijzonderheden. Dat ze ons aan het denken zetten met hun wijze woorden. En vooral dat je mag zijn zoals je bent.

En als volwassenen dit vinden dan vinden hun kinderen het misschien automatisch ook. Dezelfde kinderen die dit lieve jongetje tegenkomt op het schoolplein of er buiten . En dan wordt het leven voor hem misschien nu al een beetje makkelijker! Hoe mooi zou dat zijn? Ik droom ervan. En ik denk dit jongetje ook. Populair hoeft hij niet te worden. Als hij alleen maar zich zelf mag zijn, dat is namelijk al ruimschoots voldoende. Dus ik schrijf het van mij af. Misschien helpt het.

Ik zal namelijk alles, wat in mijn kunnen ligt, er aan doen om er voor te zorgen dat je iets makkelijker door het leven kan gaan. Want je bent wel mijn kleine bijzondere stylist van het Westen waar ik zo ontzettend trots op ben. Lieve kind van mij, blijf altijd jezelf wat iedereen ook zegt. Echt, ik had je zelf niet mooier kunnen maken ❤️

      

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *