Beste automobilist

Beste automobilisten van Nederland,

Ik maak mij grote zorgen! Ik durf namelijk mijn kind niet los te laten in het verkeer. Ik vond het al spannend om mijn kind over te laten oversteken bij een zebrapad, omdat we niet zeker weten of jullie wel echt stoppen (ik zou bijna zeggen, schaf zebrapaden af, ik vind ze levensgevaarlijk!). Maar nu wil mijn kind van bijna 10 ook zelf naar school fietsen. Op zijn leeftijd een logische ontwikkeling maar doodeng. En dan wonen we gewoon in een dorp en niet eens in een stad.

Maar hij wil het heel graag en dus zijn we nu aan het oefenen. Want los van de best drukke weg die hij moet fietsen, fietst hij ook nog niet perfect. Maar wat is perfect? Hij steekt namelijk overal zo lang zijn hand uit (een turner is er niks bij zo mooi) dat hij zowat met zijn fiets omvalt of een beetje gaat wiebelen. Hij treuzelt soms met oversteken omdat hij het echt zeker wil weten of het kan. En dus zou je je enorm kunnen gaan ergeren als je net achter hem staat. En nog erger hem dan zou kunnen gaan passeren omdat je haast hebt. Ook kan hij op zijn rem gaan staan als hij denkt dat jij rechtsaf slaat maar dit plotseling toch maar niet doet omdat je hem in de verte ziet aankomen. En dan weet hij het niet meer en dan raakt iedereen in de war.

En dus oefenen we op zoveel mogelijk verkeerssituaties. Maar ik vraag mij na vandaag oprecht af of dit wel te doen is. En daarom maak ik mij zorgen. Want ik merk dat jullie soms hele onverwachtse dingen doen die ik als fietser met een rijbewijs wel zie aankomen, maar mijn kind van bijna 10 niet. Het is niet handig om midden op de weg te gaan keren als er allemaal fietsers aan komen. Die kunnen dan beter wachten totdat jij gekeerd bent maar een kind vindt dit lastig in te schatten. Die rijdt door of gaat vol op zijn rem staan. En daar schrikt iedereen van. En als je dan ook nog besluit om flink te gaan toeteren naar degene waar je op bezoek bent geweest dan schrikt mijn kind zich nogmaals een hoedje. Omdat je dit pal naast hem doet en hij van schrik bijna tegen de stoep aan fietst. Dus alleen zwaaien zou ik volgende keer op prijs stellen.

Ook vind ik het als moeder van een bijna 10-jarige fietser niet zo fijn als je denkt dat je nog even de weg op kunt rijden zonder hem te raken. Dat kan inderdaad als je een dot gas geeft. En ook al gaat dat prima, we schrikken er toch van als je keihard een straat uit komt rijden. En natuurlijk stop je vast wel maar dat weten we toch niet zeker omdat je zo hard aan komt rijden. En zelf kijk ik ook wel eens op mijn telefoon als ik sta te wachten bij een stoplicht. Want ik ga zeker niet doen alsof ik zelf heel heilig ben. Maar dan moet je wel je telefoon wegleggen als je weer optrekt omdat je ongemerkt toch altijd een beetje scheef gaat sturen als je je telefoon nog in je hand hebt. En dan snijd je ons af. En dat is vast niet je bedoeling. Sterker nog je hebt het helemaal niet door. Het zou mij ook kunnen overkomen voordat ik ging fietsen met mijn kind. Want dat fietsen heeft wel mijn eigen automobilisten ogen geopend.

Dit zijn slechts de verkeerssituaties van 1 dag die ik nu beschrijf. Van 1 x naar school en weer terug naar huis fietsen. Dus je snapt misschien nu dat ik het spannend vind. Ik geef mijn kind graag een portie zelfvertrouwen mee in het verkeer. Zodat hij beslissingen overtuigend neemt en jullie dus weten wat hij gaat doen. En daarom geef ik hem op de fiets altijd punten voor alles wat hij goed doet. Dat vindt hij een leuk spelletje en daar krijgt hij zelfvertrouwen van. Je ziet hem steeds trotser worden bij elk punt dat hij krijgt. En vandaag kreeg hij een tien met een griffel. Maar ik merk dat hij toch een beetje onzeker wordt van jullie onverwachtse acties. En dat is jammer en dus fiets ik voorlopig nog even met hem mee totdat ik er meer vertrouwen in krijg. In jullie welteverstaan. En ik weet dat fietsers ook gekke dingen doen. Maar we hebben het hier wel over een kind. Een kind dat nog een hoop moet leren.

Dus lieve automobilisten van Nederland, ik reken op jullie medewerking. Denk aan het verhaal van mijn bijna 10-jarige als je een wiebelig kind ziet fietsen. Ze doen hun best maar weet dat jij ze het gevoel van die 10 met een griffel kan geven. Alleen door een keer extra na te denken voordat je iets doet. Een 10 was nog nooit zo makkelijk haalbaar geweest. Dank jullie wel.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *