Mijn god wat een liefdesblunder

Ik ken een hele leuke man!  Ok, ik ken er wel meer maar het gaat nu om 1 in het bijzonder.  Ik ken hem van allerlei feestjes, hij is namelijk bevriend met mensen die ik ken. Ik heb hem voor het eerst ontmoet op een verkleedfeest. Hij liep daar rond als pinguïn en dat was voor mij een uitstekend moment om kennis te maken en mijn goede kant als heks te laten zien, want zo zag ik eruit.

Dat verkleedfeest heet Immer Gerade aus (IGA). Je gelooft het waarschijnlijk niet maar duizenden mensen stappen die dag op hun fiets om in hun mooiste creaties te gaan van kroeg naar kroeg. De route is heel makkelijk, je fietst alsmaar rechtdoor en bij elke kroeg stop je en drink je liters bier. Een kind kan de was doen. Het leuke aan IGA is dat de sfeer goed is en iedereen echt heel erg zijn best doet op zijn kleding, sommigen zijn er al maanden mee bezig en sommigen (lees mijn groep vrouwen) moeten het nog heel kort van tevoren bedenken. Voor ons is dat best lastig omdat alle zeer strakke jurken al afvallen omdat we het niet van ons lichaam moeten hebben en onze heupen en immense bovenbenen willen verbloemen. Ons gezicht mag dan wel weer in beeld en dus kom je dan uit bij een heksenjurk of een nonnenpak. Precies hetgeen we de afgelopen twee edities van IGA gedragen hebben.

Je kijkt de hele dag je ogen uit zo mooi zien de meesten eruit. Op een gegeven moment ziet iedereen er trouwens heel mooi uit maar dat komt dan door de drank die rijkelijk vloeit. IGA is een evenement waar fotografen als paparazzi uit alle hoeken en gaten schieten (dus je moet ook nog opletten dat je goed poseert want het kan zomaar tegen je gebruikt worden) en zich bij het startpunt honderden kijkers verzamelen, ook wel sensatiezoekers genoemd. De carnaval van het Westen zullen we maar zeggen.

De pinguïn had wat vrienden bij zich. Ik kan mij alleen nog een wortel herinneren die niet heel slim was en dan zeg ik het nog netjes. Hij schoot die avond geen wortels zullen we maar zeggen (ze maakt hem gewoon de grap). De pinguïn en ik hadden al snel een leuk gesprek. Het was een verademing om met iemand te praten die dezelfde aparte humor heeft. Pinguïn en heks vonden hun eigen woordgrappen te grappig en lachten die avond samen heel wat af. Een man naar mijn hart zou ik zeggen.

En zo volgden nog heel wat feestjes waar we gewoon als ons zelf gingen. Zodra we elkaar in het oog kregen, zochten we elkaar op en wisten we zeker dat het een leuke avond zou worden. Bier en iemand die net zo hard lacht om je eigen grappen als jezelf. Wat wil je nog meer?

Na elk feestje stuurden we nog wat privé berichtjes naar elkaar en hij sloot deze dan altijd af met een aantal hartjes. Dat hield hij een jaar lang vol. Eerst gaf ik er nog geen aanstoot aan maar op een gegeven moment gaan die hartjes toch opvallen, zelfs bij mij. Ik vond het superlief maar ging er niet op in. Geen idee waarom.

Totdat ik hem weer zag bij IGA. Ik was deze keer als non verkleed in een jurk die weer keurig de minder gunstige delen verhulde en hij? Ja wie moest hij eigenlijk voorstellen? Het was mij niet helemaal duidelijk maar lelijk was het wel. De nonnenoutfit zorgde overigens voor heel wat consternatie bij de mannen. En niet alleen bij mij maar ook bij mijn mede nonnen. Dat hadden we van tevoren niet bedacht. Ik heb mij in tijden niet zo populair gevoeld. Zeker een natte droom van mannen om een keer met een non voor het zingen de kerk uit te gaan. Als het kon dan ging ik vanaf vandaag elke dag als non door het leven. Wat een mooi leven zou ik dan hebben! Want ik zou natuurlijk wel een hele schijnheilige non zijn die het celibataire leven niet te serieus zou nemen.

Het zal de alcohol geweest zijn of misschien had ik inmiddels iets teveel zelfvertrouwen als non gekregen. Maar in combinatie met zijn briljante grappen besloot ik hem plots te kussen. Zie het als een beloning voor alle hartjes. Hij had het dik verdiend en was er leuk genoeg voor! Mijn hartjesman  keek er zelf ook wel van op, maar liet het wel gebeuren en kuste enthousiast terug. Aan het einde van de avond en vele kussen later namen we afscheid van elkaar. Ik gaf hem een afscheidskus en hij drukte mij op het hart dat hij hoopte dat het wel serieus zou zijn. Alarmbellen gingen af want ik ben nog niet heel goed in de liefde. “Wil je nou dat ik een contract ga tekenen?” vroeg ik hem gekscherend. Hij lachte wat ongemakkelijk en dat was onze avond.

Van de week na een hele lange radio stilte appte hij mij opeens. Hij antwoordde op een berichtje dat ik hem maanden ervoor had gestuurd dus heel vlot was het antwoord niet. Het werd al snel weer gezellig en op mijn vraag hoe het met hem ging,  vroeg hij mij of ik het antwoord nu wilde hebben of over een half jaar. Een man met zelfspot.

Maar opeens werd de toon serieuzer. Hij vertelde mij dat hij even afstand had gehouden. Hij was net een vrouw te boven die hij helemaal zag zitten . Maar het bleek niet wederzijds te zijn.  Ik dacht aan de vele hartjes en vatte dit persoonlijk op en vond het heel erg vervelend. Ik voelde mij super schuldig over hetgeen ik had aangericht en bood hem direct mijn oprechte excuses aan. Ik had hem niet moeten kussen!

Echter excuses waren niet nodig zei hij en ik zag in mijn scherm “is aan het typen” . Ik wachtte in spanning op het vervolg. Die kwam, maar niet helemaal zoals ik hem zelf had bedacht. Daar stond namelijk iets heel anders. Hij schreef  “excuses zijn niet nodig…………want jij bent die vrouw namelijk niet”!

De volgende keer ga ik onherkenbaar in een boerka. Mijn god, wat een blunder, kom ik deze ooit nog te boven?

 

IGA - Moeder enzo

4 reacties op Mijn god wat een liefdesblunder

  1. Hallo lieve nicht Brenda, Van Annie hoorde ik dat je deze vertel “site” hebt. Alle verhalen hebben we intussen gelezen en voor ons staat vast dat je humor hebt, zelfreflectie + goed kunt relativeren. Je geneert je niet snel en van je zoon Yens ( wat een prachtjongen ) blijf je genieten !! Onze leukste herinnering aan jou is je “optreden” bij de uitvaartdienst van Opa Schaaper. Met opgerolde broekspijpen vertelde je ons over jouw herinneringen aan je opa. Geniet van je leven en die echte vent kom je ook nog wel tegen.

    1. Dank voor jullie leuke reactie! Ja dat van opa vergeet ik ook nooit meer. Ik zal weer even wat berichten erop zetten op mijn site. En die vent heb ik inmiddels gevonden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *